XBOX 360 vs PS3 - kto z nich został zwycięzcą ponad 6 letniej batalii

Witam!

Już nieprzerwanie od ponad 6-ciu lat toczy się batalia między Microsoftem, a Sony o dominację na rynku konsol. Ich dzieci, czyli Xbox 360 i PS3, przez te wszystkie lata rozgrzewały umysły milionów graczy na całym świecie.  Świat niemal podzielił się na zwolenników X'a i PS i niestety nie była to tylko czysta rywalizacja. Tak samo jak M$, tak i Sony podkradało twórców, wprowadzało nowe pomysły - często nieprzygotowane, wymagające poprawek. M$ natomiast leciał na kasę, często nie licząc się z rynkami takimi jak polski, bo przecież Polska to nic nie znaczący kraj. Przez taka politykę tracili znacznie na swoim wizerunku. Jednocześnie obydwaj rywale (co trzeba im przyznać) skutecznie wygryźli Nintendo i ich biedną konsolkę, która jak się okazało niestety nie ma miejsca na szerokim rynku elektronicznej rozrywki. Powoli, nieubłaganie Xbox 360 i PS3 kończą swój żywot na rzecz swoich młodszych braci Xbox One i PS4. Czy te wszystkie lata były dla tych konsol udane? Czy zapamiętamy je jako sprzęty, które dawały radość z gry, czy może po prostu jako niewygodne badziewie? Cóż, dla mnie konsole były (i są) najlepsza rzeczą jaką mogłem kupić i na jakiej grać. Mimo tego, że wychowałem się na PC, to na konsoli poczułem dopiero co to gra. Nie będę tutaj bronił jak fanboy, że konsole są pod każdym względem świetne. Przede wszystkim grafika na pewno jest gorsza od obecnych PCetów, a i pierwsze miesiące gry na padzie to udręka. Jednak jak ktoś przetrwa te miesiące nauki gry na tym ustrojstwie to zrozumie dlaczego pad od X'a został okrzyknięty najlepszym padem w  historii. Cóż, zaraz zabiją mnie zwolennicy PS3, ale i tutaj muszę przyznać, że pad jest całkiem dobry. Na pewno jest lepszy w bijatykach typu Tekken, jednak we wszelkiej maści strzelankach czy RPGach wygrywa pad od X'a. No cóż pad to ważna rzecz, ale nie najważniejsza. Kolejnym aspektem starych konsol była ich awaryjność.

StarCraft: Brood War -Wspomnienie Legendy.

Witam serdecznie.

Grą, którą dzisiaj opiszemy będzie StarCraft z dodatkiem Brood War. Zacznijmy od tego ze StarCraft jest to produkcja z 1997r. a dodatek został wydany w grudniu następnego roku. Produkcją tej epickiej gry zajęło się studio Blizzard znane również z produkcji gier jak Diablo czy Word of WarCraft. W grze mamy do wyboru 3 kampanie z łączną ilością 26 misji, tryb multiplayer na Internet lub cieć LAN. Istnieje także możliwość gry dowolniej z komputerem, co zapoczątkowało trend na dodawanie tej opcji w strategiach czasu rzeczywistego. Gra, którą opisuje jest najlepszą, najbardziej zrównoważoną i najbardziej popularną grą strategicznych na świecie do czasu premiery drugiej części kultowej gry, ale to już materiał na kolejny artykuł.

Wchodząc do tajemniczego świata StarCraft-a napotykamy na ciekawy prolog, a raczej wycinek z pierwszej dużej bitwy z Terran z Zergami. Menu, którym się zachwycam do dziś, mogli zrobić takie same w dwójce. W menu widzimy fragment przestrzeni kosmycznej, na której dzieje się naprawdę wiele. W jednym miejscu widać krążącą galaktykę, w drugim obracającą się planetę a w jeszcze innym miejscu czarna dziurę pochłaniającą pobliskie komety. Widok po prostu epicki. Doszliśmy do wniosku, że menu jest fajne, po prostu wszystko, co się dzieje w menu, nieważne gdzie wejdziemy, coś się dzieje. Muzyka na bardzo wysokim poziomie, tak jak grafika jak ta tamte czasy.

Przejedzmy do rozgrywki. Bilans gry jest po prostu idealny, nie dało się go bardziej poprawić. Każda z 3 ras jest równa sobie pod każdym względem, ale najpierw przedstawie wszystkie rasy, aby nie było czegoś niezrozumiałego.

Far Cry 3 - godny zastępca średniej Far Cry 2

Witam!

Już dawno dawno temu bo kilka dni po premierze nowego Far Cry (29 listopada 2012  data wydania w Polsce ) miałem ochotę na zrecenzowanie tej gry na łamach paru portali. Jednak powstrzymałem się z kilku przyczyn, przez co mogę Wam Drodzy czytelnicy przybliżyć właśnie nowo/starego już far Cry 3 :). Przede wszystkim jak dwie poprzednie części gra jest shooterem nastawionym na przetrwanie. Na szczęście gracz ma zaprzyjaźnioną frakcję (nie wiem jak nazwać tubylców, którzy nas lubią ;p) i tylko oni nie chcą nas zabić. Reszta począwszy od dzikich zwierząt, a skończywszy na psychopatycznych piratach chce nas zarznąć jak prosię. W dwójce graczom nie podobał się fakt, że byliśmy zdani tylko na siebie i tam paru przyjaciół, którzy nas ratowali jak zdychaliśmy. Teraz w trójce jak zdobędziemy dany posterunek (czytaj zabić wszystkich wrogów go pilnujących) to po prostu zostanie obsadzony on sprzymierzonymi nam tubylcami i będziemy mogli śmiało jechać. Co do samej fabuły. W sumie od niej muszę zacząć to ni jak się ma do dwójki, czyli nie jest to żadna kontynuacja. Po prostu nowa historia pewnego kolesia, który był na wakacjach. Niestety skok ze spadochronu z grupka przyjaciół zakończył się tragicznie gdyż wylądowali na wyspie rządzonej przez psychopatycznego pirata, który lubuje się w mordzie itp. Pierwsza misja jak to zwykle bywa to ucieczka z niewoli oraz samouczek w jednym. Poznajemy także, naszego głównego przeciwnika co byśmy wiedzieli z kim mamy walczyć i w imię kogo zabijamy ;p. Co do samej rozgrywki to mamy do czynienia z prawdziwą ucztą.

Knights and Merchants: The Shattered Kingom - aż się łza w oku kręci...

Witam.

Dzisiaj zaprezentuje wam kolejną starą gierkę, jaką jest Knights and Merchants: The Shattered Kingom. Jest to strategia czasu rzeczywistego, akcja odbywa się w średniowieczu.

W grze wcielamy się w Króla zbuntowanego kraju gdzie baronowie wyniszczyli państwo a naszym celem jest zjednoczyć ponownie potężne królestwo.

Gra zaczyna się od misji, w której król przybywa do ostatniego miasta posłusznego jego władzy, które jest atakowane. Przeciwnicy przebili się przez obronę, przeszli przez most i mordują ludność cywilną. Naszym zadaniem jest ocalić jak najwięcej ludzi przy jak najmniejszych stratach własnych, i tu zaczyna się zabawa. Gra jest tak skonstruowana, że można wykorzystać ukształtowanie terenu do celów strategicznych. Wiele razy podczas gry będziemy musieli wykorzystać ukształtowanie terenu, aby rozgromić 10 razy większą armie i lepiej uzbrojoną od naszej. Potęgą są łucznicy i kusznicy, jeśli są odpowiednio umiejscowieni, a wojska są blokowane przez naszych wojów, to w ciągu krótkiej bitwy z stosunkiem wojsk 1:20 możemy wyjść ze stratami kilku wojowników. W większości innych gierek tego typu jeśli zalejemy gracza swoją armią łączyć to ze średnimi umiejętnościami gry można wygrać każdą bitwę, jednak tutaj jest odwrotnie, SI jest dosyć inteligentne jak na taką wiekową produkcje.

Jak grać multiplayer za darmo we wszelkie gry? Gameranger

Witam!

Wielu z was Drodzy gracze chciałoby zapewne pograć w multiplayer. Jednak nie możecie, gdyż posiadacie wersje "tzw: kopię zapasową gry", demo lub grę, której oficjalne serwery zostały zamknięte z powodu starości. Rozwiązaniem jest darmowy program Gameranger. Program ten ma dość pokaźna bazę gier (ponad 500 pozycji). Począwszy od strategii skończywszy na takich strzelankach jak Call of Duty 4 (Modern Warfare). Co do konfiguracji całego programu mogę powiedzieć jedno, że nie jest to trudne, ponieważ wystarczy ściągnąć oficjalna wersję i tyle. Potem klikać tylko "next" i po paru chwilach gotowe. Cały program zajmuje bardzo mało miejsca na dysku. Co do interfejsu to jest trochę staroświecki i zacofany. Wygląda jak na lata świetności XP ale po za tym nie można się do niego przyczepić. Niestety trzeba mieć chociaż minimalne pojęcie o języku angielskim, ponieważ całe menu Gamerangera jest w tym języku. Niestety program jako, że jest darmowy to ma denerwujące głośne czasem reklamy, które pojawiają się jak hostujemy (zakładamy pokój). Idzie się przyzwyczaić, ponieważ znikają po jakimś czasie. można wykupić pakiet premium jednak nie wiem do czego on służy no i pewnie się nie dowiem, gdyż nie potrzebuję go na chwilę obecną. Co do samego jeszcze programu to na plus zasługują powiadomienia w postaci chmurki (na Windows 7) w prawym dolnym rogu ekranu, gdy ktoś stworzy grę, którą my posiadamy na dysku naszego komputera.

Możemy dzięki temu szybko dołączyć i po prostu nie czekać na jakiś pokój. Program sam znajduje gry zainstalowane na naszym dysku przez co nie musimy ich dodawać. gdyby ich jednak nie wykrył to zawsze istnieje możliwość ręcznego wklepania ścieżki, ale na razie mi się to nie zdarzyło. Co do samych gier to program testowałem na Age of Empires III z dodatkami i działa bez zarzutów. Jedynie przed czym przestrzegam to hmmm aby mieć ostatnią wersję gry, ponieważ inaczej możemy nie dołączyć do sesji. Podsumowując mimo, że jest to darmowy program do grania multiplayer to działa całkiem nieźle nie zawieszając się itp. Minusem oprócz staromodnego interfejsu są denerwujące dźwięki jakie wydaja powiadomienia. Jednak można je w opcjach wyłączyć tylko trzeba dobrze poszukać. Ze swojej strony mogę gorąco polecić Gameranger, gdyż używa go bardzo wielu graczy nie tylko z całego świata, ale także i z  Polski. Trzeba tylko znaleźć dobry pokój i można grać ze znajomymi lub przypadkowymi osobami.

PS: jeśli macie jakiś problem z tym programem piszcie w komentarzach, lub na kontakt (który znajduje się na końcu strony). Możecie także zamieszczać w komentarzu swoje poglądy i wrażenia z użytkowania Gamerangera.

Dungeons&Dragons NeverWinter - MMORPG z wysokiej półki?

NeverWinter  a dokładniej Dungeons&Dragons NeverWinter

Kolejna gra typu MMORPG bazująca na 4 edycji Dungeons&Dragons.  Za produkcję odpowiedzialne jest studio Cryptic, znane m.in. z City of Heroes oraz Champions Online.

Akcja gry toczy się w przepięknej krainie Forgotten Realms, głównie w tytułowym mieście i jego okolicach. Ten świat fantasty stworzony był na potrzeby gry fabularnej Dungeons & Dragons przez Eda Greenwooda.

Rozpoczynając zabawę z nasza nową gierka tworzymy postać nadając jej indywidualny wygląd: zmieniając kolor włosów, skóry, oczu, a nawet według upodobań zmienić wysokość postaci oraz stopień umięśnienia. Każda postać ma do wyboru kilka klas jak i również ras, czy też wybór wiary, dzięki czemu każda tworzona postać jest inna i ma inne cechy oraz dodaje kilka dodatkowych punktów umiejętności np. rasa „Elf” dodaje 2+ do zręczności i 2+ mądrości.

Wymieniamy rasy takie jak;

-Elf (podobno Elfki mają najpiękniejsze kształty w uniwersum…)

-Pół-Elf (szczerze nie wiem, czym się różną elfy od pół-Elfów)

-Człowiek (każdemu dobrze znany, stary dobry…. Zdzichu!)

-Drowy (dziwna nazwa mrocznych elfów)

-Krasnoludy (małe cwaniaczki)

-Tiefilingi (fajne stworzonka, inaczej zwane demony lub diabły).

Witajcie Drodzy Czytelnicy bloga.

Minęło już parę miesięcy od założenia bloga. Coraz więcej osób czyta go za co jestem bardzo wdzięczny. Jednocześnie daje mi to jak i moim współtwórcom/autorom motywację do dalszej pracy. Jeśli chcecie byśmy zrecenzowali jakaś konkretną grę lub zebrali wszystkie informacje odnośnie jakiejś premiery albo po prostu sami chcecie napisać jakiś artykuł piszcie do Nas. Odpowiemy na każdy e-mail. Wystarczy tylko skorzystać z formularza kontaktowego, który jest na samym dole strony. Jeśli chcecie mieć też realny wpływ na blog udostępniajcie go swoim znajomym (polubcie nas na facebooku) oraz piszcie komentarze do postów. Piszemy dla Was, więc macie realny wpływ na wygląd i treści publikowane na blogu.

Draptol

World of Goo - witaj w świecie glutów!

W dzisiejszych czasach znamy tytuły gier tworzonych przez wielkie korporacje kilka lat przed ich wydaniem. Tworzenie znanych gier pochłania nie tylko lata pracy, ale i sporo funduszy. Czy w świecie olbrzymich przedsiębiorstw pojedyncze osoby mogą stworzyć dobrą, chwytliwą grę?

W 2008 roku duet developerski znany pod nazwą 2D Boy pokazał, że tak. Byli pracownicy Electronic Arts, którzy odeszli z pracy, aby zająć się tworzeniem gier niezależnych, wydali wtedy grę o nazwie World of Goo. O czym jest ta gra? O... glutach. To nie żart. Zadaniem gracza jest zbudowanie takiej konstrukcji, aby pozwolić glutom dostać się, a raczej zostać wessanym przez rurę. Ot, takie proste zadanie. I pierwsze etapy gry są proste, bardziej stanowią wprowadzenie do gry niż wyzwanie. Wraz z postępami w grze zwiększa się jednak poziom trudności - kolejne misje wymagają więcej myślenia, większej zręczności, pojawiają się nowe gluty: tworzące tymczasową konstrukcję, łatwopalne, latające, odporne na niebezpieczeństwa itd. Urozmaicenie w postaci nowych typów glutów sprawia, że kolejna przeszkoda nie jest zaawansowaną wersją poprzedniej, ale zupełnie odrębnym problemem. Twórcy trzymali się podstawowych praw fizyki - grawitacja jest jedną z sił najbardziej uciążliwych. Mało kto jest zadowolony, gdy ciężko budowana wieża na zasadzie drag&drop nagle się przewraca. Na szczęście możliwe jest cofnięcie kilku ostatnich 'kroków' przy pomocy malutkich, białych, latających kuleczek. Bardzo poręczna funkcja.

Dragensang: the dark eye - warta zagrania ?

Dragensang: the dark eye

Uszanowanko,

     dziś chciałem wam przedstawić produkcję RPG, która aż kipi mnogością/różnorodnością dostępnych zadań, ścieżek rozwoju, ilością dostępnych scenariuszy, oręży czy umiejętności.

Pierw zaczynamy normalnie, wybieramy rasę (człowiek, elf lub krasnolud ), potem swoją profesję… i tu zaczyna się problem bowiem gra oferuje tak wiele specjalizacji , że nie sposób wybrać ;) Mamy dostęp do wszelkiego rodzaju wojowników, magów, łuczników, łowców, myśliwych, nekromantów, specjalistów od broni miotanej lub rzemiosła. Mój wybór w końcu padł na Elementalistę (spec. Od żywiołów i walki laskami). Podczas naszej wędrówki towarzyszą nam kompani, których odnajdujemy w poszczególnych lokacjach (jeden z nich wstąpi w nasze szeregi po postawieniu mu piwa :)   Każdy towarzysz posiada wachlarz odmiennych umiejętności, które wpływają na rozgrywkę (posiadanie w drużynie łotra udostępnia nam nowe ścieżki rozmów z NPC-ami). Walka w D:THE  opiera się na aktywnej pauzie. Podczas jej trwania spokojnie wydajemy polecenia naszym podwładnym, wskazujemy cele, odpalamy skille, wyłączamy pauzę i rozkoszujemy się piękna walką, która jest naszym dziełem  ;)
Warto również wspomnieć o rozbudowanych questach. Skończenie pierwszego zadania (rozwiązanie tajemnicy śmierci naszego przyjaciela Ardo) zajmuje nowemu graczowi około dwóch godzin :) Należy do tego dodać jeszcze występujące po drodze questy poboczne ;) Nie ma tu levelowania.  Jego odpowiednikiem są punkty przygody, które dostajemy za wykonywanie misji. Za doświadczenie zdobywane za zabijanie, questy itp. Dostajemy owszem punkty doświadczenie ale za nie kupujemy nowe umiejętności dla naszego herosa np. leczenie czy budowanie pułapek ;)

Tak więc reasumując mój wywód:  D: THE  jest klasycznym ropleyem,  przy którym warto spędzić nie jedno popołudnie :)

Reniu

Co łączy Assassin´s Creed IV: Black Flag z poprzedniczkami tej serii?

Witam!

W internecie po raz kolejny został opublikowany zwiastun nowego AC. Widzimy w  nim jak główny bohater zabija przeciwników po cichu. Czytaj: jest skrytobójcą w końcu. Na co zwróciłem uwagę to przede wszystkim styl w jaki to robi. Jest praktycznie w 90% zmałpowany z poprzednich części. Jednak dla mnie jest to bardzo dobre posunięcie, bo nie ma co ulepszać czegoś co jest bardzo dobre. Wiadome, że jak w każdej części mamy skoki wiary, punkty obserwacyjne itp. Czyli w sumie poprawi się grafika, nowa fabuła, nowy bohater Edward Kenway (dziadek Connora Kenway'a z Assassin's Creed III) no i nowy tryb rozgrywki, który został zapoczątkowany w trzeciej części, a mianowicie walki okrętami urozmaicone o liczne abordaże. Cóż, dla mnie to genialne posunięcie, w końcu piractwo na wodach karaibskich było ważnym elementem podczas historii ludzkości. Był to skutek odkryć geograficznych, które zapoczątkował Kolumb. Nie mogło więc zabraknąć tego w Assassin´s Creed jako serii. Co do samej gry to dzięki licznym zwiastunom od Ubisoft mamy dokładne pojęcie co będzie nam wolno robić w grze i w jaki sposób. Nie będę się dokładnie opisywał co i jak. Wspomnę tylko jeszcze parę nowości, których nie dawała nam trójka, a więc: będziemy odkrywać tajemnicze skarby i miejsca, nowe uzbrojenie naszego Asasyna kreowane na styl piracki oraz większe wykorzystywania statku w misjach i walce (statek można ulepszać na dowolne sposoby od dział po wzmocnienie kadłuba). Co jeszcze zauważyłem oglądając liczne zwiastuny jakie deweloperzy wypuścili do sieci przed premierą tej gry: no cóż, styl chodzenia, skakania i wspinaczki jest bardzo podobny jak nie identyczny z trzecią odsłoną serii, ukryte dwa ostrza to jest już symbol każdego asasyna i również w tej części jest on odzwierciedlony. Wiadome symbol asasynów widnieje na każdym ubraniu skrytobójcy więc i tutaj nie mogło go zabraknąć. Jak zwykle będziemy walczyć z templariuszami.